Նախագծում կիրառվել է խիստ փորձարարական հետազոտական դիզայն՝ Հայաստանում կիրառական սոցիալական հետազոտություններում համեմատաբար հազվադեպ կիրառվող առաջադեմ մեթոդաբանություն՝ պահանջարկի խթանման տարբեր միջոցների արդյունավետությունը գնահատելու համար։ Ապացույցների վրա հիմնված այս մոտեցումը հնարավորություն է տվել համակարգված կերպով համեմատել տարբեր միջամտությունների արդյունքները և ստանալ առողջապահական քաղաքականության որոշումների համար հուսալի տվյալներ։
Մասնակիցները անհատական մակարդակով պատահական սկզբունքով բաշխվել են միջամտության չորս խմբերի և վերահսկիչ խմբի միջև։ Միջամտությունները համադրել են բժշկական զննության անհատական հրավերները խրախուսման տարբեր մեխանիզմների հետ, այդ թվում՝ այլ մասնակիցների վարքագծի վերաբերյալ տեղեկատվություն և դեղատնային անվերապահ կամ պայմանական վաուչերներ։
MEDIA-MODEL-ն իրականացրել է ելակետային դեմ առ դեմ հարցում միջամտության խմբերում ընդգրկված 1,600 մասնակիցների շրջանում, մինչդեռ վերահսկիչ խմբի 400 մասնակիցները միտումնավոր հարցվել են միայն միջամտության ժամանակահատվածի ավարտին՝ նրանց բժշկական զննության վարքագծի վրա հնարավոր ազդեցությունից խուսափելու համար։ Ամբողջ ընտրանքի բժշկական զննությունների արդյունքները հետագայում ստուգվել են Հայաստանի առողջապահական ազգային վարչական տվյալների բազայի միջոցով։ Պատահական բաշխման, միջամտության և վերահսկիչ խմբերի, հարցման տվյալների և վարչական առողջապահական տվյալների այս համադրությունը հնարավորություն է տվել իրականացնել միջամտությունների ազդեցության հուսալի համեմատական գնահատում և ցույց է տվել MEDIA-MODEL-ի կարողությունը՝ իրականացնելու ազդեցության գնահատման բարդ մեթոդաբանական ծրագրեր։